Dag lieve mensjes!

Het is een schandalig lange tijd geleden dat ik wat van me liet horen (foei foei voor mezelf), update-tijd dus..
Intussen eet ik sinds een 7-tal weken met stokjes en ben ik gewend aan de Zuidoost Aziatische manier van denken en leven. De voorbije vier weken heb ik stukjes van Cambodja en Viëtnam gezien en ervaren. Tijd om enkele impressies te delen!

Korte versie hiervan is dat ik nu na stukjes van Cambodja en Viëtnam te zien, morgen naar Thailand terugvlieg om daar nog wat rond te reizen en te duiken en dat het goed met me gaat! De massaal uitgebreidere versie, lees je hieronder

Na Koh Tao ben ik via Bangkok naar Siem Reap in Cambodja door gereisd. In Bangkok sliep ik 1 nachtje, maar leek een ‘neverending night’. Mijn bed leek rechtstreeks uit een hororfilm gehaald, de ganse nacht bleven er continu beestjes (kleine en grotere kever) uit de matras kruipen en vanonder de matras of het bed. Ik sliep uiteindelijk met de licht aan omdat ik ontdekte dat ze dan minder snel kwamen en wikkelde me helemaal in de zijden lakenzak, daar bleken ze ook niet door te komen… Omdat het al laat was en ik doodmoe was, ging ik niet meer op zoek naar iets anders, vragen om van kamer te wisselen, bedacht ik pas de dag erop. Mijn nachtelijk denkvermogen bleek niet aanwezig (of heb ik niet?). Wel weet ik dat ik volgende keer steeds de kamer beter moet bekijken en eventueel een dollar meer uitgeef!

Siem Reap (in Cambodja) heb ik samen met twee Noorse grieten, Raghnild en Liva, al fietsend verkend. Super om nog eens een fiets te hebben!! Ook Angkor Wat en de tempels (= wats) errond hebben we met de fiets bewonderd. Angkor Wat bij zonsopgang gaf een mystiek sfeertje, en het was zeker de moeite om de wekker gigantisch vroeg te zetten. Angkor Wat en de wats errond zijn ook prachtig,maar uiteraard dan ook gevuld met prachtige toeristen! Ook zalig om te zien hoe de bomen de tempels proberen te overheersen, toch blijven de tempels glamoureus schitteren

Na Siem Reap reisden we door naar Phnom Phen waar we in een heel gezellige straat verbleven. Een straatje vol met backpackers en sfeervolle chill-out plekjes. Helaas zal deze plek verdwijnen/veranderen, omdat alles is opgekocht door een man om het te “ontwikkelen”. Wat het uiteindelijk wordt, heb ik niet kunnen achterhalen of begrijpen. Ik heb er vooral van genoten, we kwamen er ook steeds fijne mensjes tegen en een heel vreemde vrouw van eind de zestig, die ik persoonlijk van hekserij verdenk. Ze kwam van Nederland en vertelde dat ze naar hier is gekomen, naar aanleiding van een foto die ze in de krant had gezien. Die foto was genomen nabij de rijstvelden in Thailand, waar de bewoners de ratten vangen om hun oogst te beschermen. Nadien roosteren ze blijkbaar die ratten en proberen ze die te verkopen op de markt, van dat kraampje had ze een foto en dat plekje wil ze nu vinden. Ze vertelde me ook hoe ze zelf thuis ratten vangt en die dan in paren in de bomen te drogen hangt, ze leek me vervolgens te overtuigen dat het goed en duurzaam is om dat te doen. Een ding weet ik zeker, ik wil haar absoluut nooit als buurvrouw! De Noorse meisjes waren vooral blij dat ze me de uitleg in het Nederlands gaf en vonden mijn korte samenvatting al meer dan voldoende… In Phnom Penh hebben we vooral genoten van het relaxte sfeertje. Daarnaast ben ik ook naar S-21 en Killing Fields geweest, wat een beeld geeft van de genocide en pure horror is! Je ziet daar beelden en zaken die op je netvlies gebrand blijven, ongelooflijk hoe gemeen mensen kunnen zijn/worden! Voor zij die er meer over willen weten, stel ik voor dat je wat zoekt op google, te gruwelijk om hier helemaal op uit te wijden. De ganse tijd had ik kippelvel en af en toe heb je het kokhalsgevoel…

Als ik nu aan Cambodja terug denk, herinner ik me vooral hoe vriendelijk en behulpzaam de Cambodjanen zijn en hoe prachtig de meeste mensen daar zijn!! Viëtnamezen daarentegen laten een heel andere indruk op me na. Over het algemeen roepen Viëtnamezen veel, ze komen vaak erg direct over en zijn geregeld onvriendelijk of zelfs onrespectvol. Ik reisde ook even samen met een meisje, Diam, die in Canada is opgegroeid, maar van Viëtnamese origine is en die door haar ouders op Viëtnamese wijze is opgevoed, zij kan ook vloeiend Viëtnamees, maar laat dit soms niet merken, ze vertelde me dat locals vaak de toeristen zitten uit te schelden en uit te lachen. Voor haar was reizen door Viëtnam een grote schok, omdat ze met hele andere waarden en normen is opgevoed dan ze hier ziet, quasi het omgekeerde van wat hier vandaag de dag te zien is, lijkt me… De combinatie van niet geweldig fan zijn van de omgangsvormen hier en dat het wat duurder is in Viëtnam, maakte dat ik een groot deel van het zuiden van Viëtnam geskipt heb.

Terug naar Viëtnam
Mekongtrip eindigde in Saigon, alias Ho Chi Minh, wat een gigantisch drukke stad is. Continu hoor, ruik en zie je de motorbikes daar! Op die moment was ik wat ziekjes, dus irriteerden die me allemaal mateloos. Zelf dan ook geen echte fan geworden van Saigon. Ben wel flink op site-seeing geweest door de stad en naar het museum met restanten en de verhalen van de Viëtnam-oorlog… En ook daartussen zaten weer vieze verhalen. Wel was daar duidelijk merkbaar dat ze een gekleurde visie geven op de oorlog, maar blijft zeker een gruwelijke manier van oorlog voeren!
Algemeen zijn ze hier duideljik geen fan van Amerika, het enige Amerikaanse wat je hier aantreft is Kentucky Fried Chicken, verder geen Amerikaanse foodketens of winkelketens. KFC daarentegen vind je in de grotere steden wel eentje, de reden daarvoor is dat het logo (meneer Kentucky dus) lijkt op meneer Ho Chi Minh. Een bangelijk argument, lijkt me!
Qua gekleurde visie was nog het meest merkbaar in de voormalige gevangenis in Hanoi. Het begin (en het overgrote deel) gaat daar over hoe de Fransen ten tijde van de kolonisatie de Viëtnamezen onterecht gevangen namen en laat beelden en tekeningen zien van hoe de kolonisten ze mishandelden en lieten verhongeren, daarna gaat het over de Amerikaanse piloten die de Viëtnamezen gevangen namen ten tijde van de Viëtnamoorlog, ze laten daarbij foto’s zien van de gevangenen die de kerstboom aan het versieren zijn, van gevangenen die vrolijk aan het voetballen/poolen/schaken/etc. zijn. De beste foto vond ik degene waarbij te lezen staat dat de gevangenen soeuveniers kregen van de cipiers toen ze ze vrij lieten (zonder lachende Amerikanen btw). Een ‘fijn detail’ bij dit alles was de muziek die ze speelden, die in de ruimtes van de kolonisatietijd rechtstreeks uit een hororfilm lijkt te komen en de muziek die ze speelden bij de ruimtes van de Viëtnamoorlog leek rechtstreeks uit een circus-cartoons te komen!!
Versta me niet verkeerd, ben niet voor Amerika aan het pleiten of tegen Viëtnam. Het is vooral fascinerend hoe ze een (voor ons duidelijk) gekleurde kijk geven. Maar voelt nog lang niet aan zoals het in Cuba was!

Na de drukte in Saigon was het tijd voor het rustigere Hoi An. Wat een prachtig stadje!!! We hadden er een bangelijk hotel (met zwembad, een ontbijtbuffet en fietsen!) en er waren twee heel fijne Nederlandse koppels, waar ik wat tijd met doorbracht. ’s Avonds wordt het prachtige Hoi An, nog veel prachtigerder (ofzow) met de kleurrijke lampionnetjes die de stad en de rivier verlichten. We kwamen ook net aan op de dag dat het lichtfestival is (maandelijks), wat op zich maakt dat ze ook vele lampionnetjes op de rivier laten en dat de Viëtnamezen zelf ook buiten komen en feesten en terwijl allerlei scoutsspelletjes spelen, heel tof!

Na enkele dagen puur te genieten in Hoi An, ben in Hanoi verzeild geraakt. Deze stad is officieel wel de hoofdstad, maar Saigon neemt die rol in realiteit duidelijk over. Hanoi zelf heeft nog wel zijn charmes vind ik, maar is toch ook weer heel druk. Van hieruit heb ik twee meerdaagse uitstappen gedaan. Een driedaagse naar Halong Bay. Wat effectief prachtig is! Enkel jammer dat de Aziatische duurzaamheidsvisie ook hier afwezig blijft. Op bepaalde stukken zie je het afval en de olie rustig voorbij drijven. Qua ecologie is er hier nog heel veel werk aan de winkel!! Na 3 zalige dagen met superleuke mensjes, ben ik nog enkele dagen naar de rijstvelden van en rondom Sapa geweest en daar was het effectief koud. Alle voorbije weken zit ik hier te zweten, maar niet in Sapa, daar kon ik zelfs mijn eigen adem zien!!

Na de prachtige dagen in de rust vlieg ik morgen terug naar Bangkok en is het tijd om Thailand ook eens boven water te gaan verkennen. Over een drietal weken komt Elke en wordt zij voor even mijn reismmaatje!! Daarna ga ik terug vollop duiken en dan zien we wel weer… Kijk er al allemaal naaruit, reizen blijft toch supertof!

Foto’s blijven nog even uit, dankzij de superrappe pc’s hier. In Thailand onderneem ik wel eens een poging…
Tenslotte nog een tof ding om met te eindigen, je kan hier gewoonweg 4 miljoen uit de muur halen!! Ik was de voorbije weken met momenten een miljonair, woehoew

Veel plezier in België en omstreken & vele Viëtnamese zoenen!
Wienik.

Dag lieve allemaal!

Intussen leef ik al ruim een week in Thailand, tijd voor enkele eerste vertelseltjes… De reis met Egyptair naar Bangkok is verlopen. Vliegen met Egyptair komen neer op: pittabarmuziek bij het instappen en op alle kanalen tijdens de vlucht (helaas geen kebab als maaltijd!) en ze spelen geen crapy-film, nee, ze spelen een dansvoorstelling van balzaaldansen!! (Twee vluchten op rij begonnen ze daarmee.) Tweede vliegtuigje zag er wat kramikkelig uit, en vermoed/hoop ik dat tegen mijn terugreis wel vervangen is. Heeft me hier alleszins na wat geschommel heelhuids gebracht! ’s Middags kwam ik in dan in Bangkok aan, waar ik enkele uren later al een bus en boot nam richting Koh Toa.

Koh Toa is een eilandje waar duiken heel goedkoop is en best okee. Niet het allerbeste in heel de wereld, maar toch al aardig in die buurt! Hier ben ik intussen een week en plan hier nog een tweetal weekjes te blijven om dan echt te starten met rondreizen. Begint ook wel te kriebelen! Concreet duik ik hier bij een duikschool en leiden ze me op volgens het Padisysteem tot “divemaster”, wat voor mij de goedkoopste manier is om ‘oneindig’ veel te duiken tijdens mijn trip van de komende maanden. Wel merk ik dat ik intussen trouw ben aan CMAS en het hier nogal veel in vraag stel, maar voorlopig vond ik het steeds voldoende veilig en heb ik alleen nog maar met fijne mensjes gedoken… Dus toch zo goed als ideeal (ook al is het Padi ) Voor de geinteresseerden, beestjes die ik al onderwater heb gezien de voorbije week: veel kleurrijke roggen, murenes, zeeslangen, hermietkreeften, “angelfishes”, “triggerfishes”, bullsharks, een zwartpuntrifhaai en een walvishaai!!!! Voor de rest zijn er nog heel veel visjes en wezentjes en koraal wat je continu ziet… (Marjan, hier zijn ook veel prachtige slakjes, denk iedere keer beetje aan jou dan )

Vandaag ook met onderwaterscooters gaan duiken, maar had er meer van verwacht. Gaat niet zo heel rap (tenzij je batterij ineens leeg wilt), maakt best veel lawaai en om in de kleine hoekjes naar beestjes te zoeken ben je net niet flexibel genoeg (of daarvoor ironisch genoeg toch net weer te rap). Het flapperen met de vinnen vind ik dan toch weer niet zoveel werk Ermee spelen de eerst vijf minuutjes was wel leuk, maar vind het toch eerder “toys for boys”…

Intussen heb ik ook zeer goedkope bungalow, wat een gigantisch overstatement blijkt. Is eigenlijk gewoon een kamer (wel okee) met een koelkast en daarnaast een badkamer met daarin enkel een toilet (zonder sjash) en een koude douche waarbij de stralen van de douches van de wezenberg luxieus zijn! Een lavabo is er zelfs niet, zelfs tandenpoetsen krijgt hier een andere dimensie Boerderijgeluiden krijg ik ook gratis bij de bungalow. De haan, de geitjes, de pauwen en de gekko”s laten voldoende (en vroeg) van zich horen! (Neel, de pauwgeluiden komen net vanop de heuvel, zo heb ik toch nog het idee dat jullie een beetje mijn bovenburen zijn ) De eerst dagen had ik hier zelfs een gekko als huisdiertje. Was via het doucheputje in de badkamer binnengekomen (een 30 cm lang!) en leek niet meer te weten hoe hij eruit moest en heeft hem toch twee dagen geduurd om dat terug uit te vissen. Net als ik beslist had dat hij een naam moest krijgen, was hij ervandoor, jammer…

Zoals je merkt is het hier best een mooi eiland, maar helaas wel veel motorfietsen en pick-ups en dat geeft niet enkel een massa lawaai, maar ook een helehoop uitlaatgasgeuren (en schade)… Milieubewust zijn ze ook hier totaaaaal nog niet, zuchtje

Intussen is het hier weeral laat en ben ik weeral doodmoe. Veel duiken en Thaise hitte maakt me ongelooflijk moe!! Tussenin is het vooral wat rondhangen en en toe eens op “cafe”, vooral lui zijn nu ik erover nadenk (weer een reden waarom ik ier niet te lang mag blijven plakken van mezelf). Foto’s heb ik nog niet genomen… Volgt ooit wel.

Dikke zoenen vanuit het verre, warme Thailand van een intussen bruine Wienik.