Helabakes…
Tussenin nog eens even een update geven, deze keer niet vanuit Guatemala, maar vanuit Belize, of toch een heel klein deeltje van Belize. Eind april ben ik vertrokken, Guatemala achter me gelaten en richting het bay-eiland Utila in Honduras. De hoofdactiviteit daar bij uitstek was duiken. En ik ben er absoluut dol op!
Nina en ik onderwater 
Vanaf het begin… De reis daarheen – met Marianne en Nina – verliep zeer vlot, hoewel het ons anderhalve dag in beslag nam, kon het niet vlotter en beter gaan. Aangekomen blijkt dat Utila een zeer klein eiland is, het deel waarop de mensen wonen en alles gebeurd is twee straten en een scheet groot. Bleek dat we de beste timing hadden uitgekozen, het eiland zat net zonder electriciteit en water, dat bedrijf was net bankroet gegaan. Tweede week was deze luxe er terug. Ben begonnen met de openwatercursus bij Padi. Begin een beetje zottekes om aan die duikspullen te wennen en om te ‘ademen’ onder water, maar oh zo fun!!! Als we daarmee gedaan hadden, waren we wel content, maar gingen Nina en ikzelf toch voor meer en hebben we ook de Advanced Course gevolgd, wat erop neerkomt dat je dieper kan gaan (tot 30 meter ipv 18m) en meer ervaring opdoet, blablabla. Alleszins was dit alles bangelijk!!! En om effe enkele mensjes jaloers te maken en om de anderen gewoon een duidelijker beeld te geven, volgt een klein overzichtje van wat ik zoal gezien heb: veel kreeften en krabbetjes, heel veel tropische vissen uiteraard en massa’s kleurrijk koraal, heel mooi en fascinerend, maar nog cooler waren de zeekomkommers, de zeeschildpadden, een kleurrijke octopus, die een vis ving terwijl we hem bespioneerden (supercool) en een walvishaai op minder dan 2 meter (!) afstand, schoon zenne
Ah ja en bijna steeds dolfijnen, ook los van het duiken, gewoon met ze zwemmen en snorkelen…
Voor de rest daar min of meer iedere dag BBQ, al dan niet met een feestje.
En nog een goei grapje, typerend voor de manier van leven op het eiland. Het laatste weekend van april hebben ze in Centraal-Amerika het uur verandert, een uur verder dan normaal. Dit is een eenmalige beslissing en niet jaarlijks zoals wij dat kennen, vraag me nu niet waarom, en op Utila, zijn ze daar anderhalve week later achtergekomen en duurde het min of meer twee dagen vooraleer iedereen de tijd op hetzelfde uur had. De ferryboot tussen vaste land en Utila bleef varen, vanuit het vaste land op het juiste uur en vanuit utila een uurtje fout. Alles was plots een heksenketel
Daarna ben ik samen met Nina vertrokken vanop Utila, heb ik twee dagen in Omoa (een lokaal kustdorpje met zalige herberg) doorgebracht, wachten op de boot voor Belize…
Onze 'tuin' van het hostel, met een krokodilletje dat tussen onze de magroven woont
En nu ben ik al enkele dagen op Cay Caulker in Belize, waar ik nogmaals gedoken heb (The Blue Hole) wat echt wel bangelijk was, daarin ga je tot een diepte van 130 feet en zwem je tussen enkele stalagtieten naar de haaien toe (great reef sharks) en niet 1 haaitje in de verte dat je ziet, maar zonder overdrijven een stuk of tien haaien (te veel om te blijven tellen) die eigenlijk best liefelijk om je heen zwemmen en als je terug naar de oppervlakte komt met je meekomen, vermoedelijk omdat ze weten dat ze soms eten krijgen van de boten. Was enorm indrukwekkend alleszins, heb er geen woorden voor, maar zal het niet snel vergeten (btw, die soort haaien doen mensen niks, don’t worry.) Later die dag nog twee duiken en wat snorkelen, waarbij ook de ‘nurse sharks’ overal aanwezig waren en supergrote roggen en ook een fijn ding om te zien waren de zeekoeien, snap wel waarom ze dat “koeien” noemen als je hun snoetje ziet. Ze zwommen enorm vredevol en heel lieflijk naar ons toe! eentje bleef ook een tijdje op een 10-tal centimeter van mijn duikbril me oog in oog aanstaren, prachtige ervaring Ik ben absoluut dol op de caraibische zee… I adore it…
Ben nu op de zaligste plaats ooit, met heel fijne mensen (iedereen had al gepland weg te zijn, maar het eiland en het hostel is hier gewoon te zalig).
Soit, denk dat ik nog eens verder ga genieten van eigenlijk niks te doen. Mijn mogelijke projecten van vandaag zijn: mijn rugzak herorganiseren, zodat ik terug propere kleren van de bodem heb – mijn haar met shampoo wassen en kammen – de kinderen (zoals beloofd) helpen met hun hut te bouwen. Dat relaxte sfeertje is hier ook wel leuk, gisteren hebben de kinderen ons suikerriet leren eten, heb ik ze met huiswerk geholpen en later hebben de jongens me geleerd hoe de vis goed en proper te houden. Heel fijn eilandje hier. Superklein en geen verkeer behalve golfkarretjes 
Zoals eerder gezegd, ga ik nu genieten, deze keer geen fotootjes, omwille van meerdere omstandigheden (bv dat ik niet op mijn eigen website kan nu) en dat ik van mijn reisgenoten hier en daar nog foto’s verwacht en waarschijnlijk vooral dat ik daar nu absoluut geen tijd wil insteken. Die komen later wel…
Effe melig gelukwensen voor iedereen die examens heeft: superveel succes, het goede nieuws is dat ik jullie alvast niet lastig kan vallen dit jaar 
Een dikke knuffel voor iedereen
Zoen,