Intussen is Antigua al een thuis voor me, ook een hoop vriendjes en vriendinnetjes… Intussen heb ik vooral veel Spaanse lessen gehad, veel mensen ontmoet en enkele dingen bezocht zoals elke toerist behoort te doen… Maar alles daarvan was te kort, zo ben ik een dag naar Lago d’Atitlan geweest, dat is een bangelijk groot meer waar heel veel Indiaanse dorpen rondom zijn… Iets wat een diepe indruk naliet en ik later zeker terug zal bezoeken maar dan voor meer dagen, dus daarover later meer… Ook even naar de kust geweest, maar daar ga ik dit weekend opnieuw naartoe met 8 vriendinnen, wordt zeker en vast bangelijk en ook daarover meer… Wat ik vooral heb “bezocht” en het meeste over te vertellen heb is: MIJN PROJECT!!!

Ja, de keuze is gemaakt en ik heb een project en het is lichtelijk anders dan verwacht, niet echt met straatkinderen en wel met lesgeven/educatie (wat ik eigenlijk niet ging doen ) Het project noemt “Camino Seguro” en bevindt zich in Guatemala City. Even toelichten: Het project bevindt zich aan de rand van dé vuilnisbelt. Hier werken (en wonen) een massa mensen en kinderen die alles verzamelen wat in spé hergebruikt kan worden (soort van recycleren) en dat zij vervolgens kunnen verkopen. Camino Seguro bestaat nu 6 jaar en heeft als doel de kinderen een betere toekomst te geven, hun slogan is dan ook “Combating poverty through Education”. Het is geen school, maar de opvang en hulp na de school. School is in Guatemala slechts een halve dag en de andere halve dag kunnen de kinderen hier terecht. In eerste instantie wordt er dan geholpen met huiswerk en leren, maar ook andere aspecten zijn dagelijkse routine zoals hygiëne, alle kinderen krijgen dagelijks een lunch en ook leren de kinderen verschillende handelingen waarmee ze een betere toekomst tegemoet kunnen gaan, dingen als koken, landbouw, houtbewerking en meubels maken. Uiteraard is het onmogelijk dat ieder kind een officieel diploma zal behalen, vandaar dat er aan meerdere aspecten gewerkt kan worden, steeds op maat en naar wens van het kind… Het doel is dat deze kinderen niet op de vuilnisbelt moeten gaan werken, niet nu en niet later. En ja, normaal zouden die kinderen mee met de ouders gaan werken en valt er nu een deel van inkomen weg, vandaar dat de families een maandelijks basispakket ontvangen als de kinderen op regelmatige basis komen. Ook vooraf is er een selectie om ervoor te zorgen dat het wel degelijk de armsten van de armen zijn, waarom? Wel 6 jaar terug startte het project voor slechts 40 kinderen en intussen zijn er 588 kinderen die hiervan kunnen genieten (2 shiften per dag, dus voor de kinderen een halve dag, voor de dees een hele dag)… Anyway, later komt er zeker en vast meer info over het project… Nu ben ik er zelf slechts voor 2,5 uur geweest en er waren veel impressies… En waarom het dit project is geworden… Als ik daar was voelde je dat ze hier meer hulp nodig hebben dan Antigua en omstreken, het is een van de gevaarlijkste plekken wat vaak afschrikt, maar om jullie allemaal even gerust te stellen: iedere dag gaan de vrijwilligers en mass naar daar en keren op dezelfde wijze terug… en uiteraard omdat ik het nu al een prachtig project vind!

Ziezo, nu vooral afwachten, genieten van alles (het is nu ook weekend voor de dees en ja, ook hier is het weekendgevoel dubbel en dik aanwezig) en mijn laatste Spaanse lessen met mijn crazy-leraresje (zij is echt wat ik nodig heb om gemotiveerd naar de les te vertrekken)

Kuzz en groes,

Wienik (of Vine zoals mijn gastgezin me ook noemt..)